woensdag 25 september 2013

Welkom!

Welkom op mijn vakantiefoto- en verslag blog.

Hieronder een kort overzicht van de aanwezige reisverslagen:





2013: In juni huren we 2 weken lang een narrowboat in Great Haywood, ten noorden van Birmingham. We varen de Four Counties Ring, een 177 kilometer lange vaarroute, met 94 sluizen over 4 kanalen door een heel divers, maar typisch Engels landschap.
Deel 1. Trent & Mersey Canal
Deel 2. Trent & Mersey Canal / Shropshire Union Canal
Deel 3. Shropshire Union Canal
Deel 4. Shropshire Union Canal / Staffordshire & Worcestershire Canal
Deel 5. Staffordshire & Worcestershire Canal / Dagtochtjes



2012: Engeland / Wales: In mei hebben we voor een week een narrowboat gehuurd op het Llangollen Canal. Varen over een van de mooiste kanalen van de UK, met het Pontcysyllte Aqueduct (2x) als hoogtepunt:
Llangollen Canal per narrowboat



2010: Eind augustus vertrekken we richting de Kanaaleilanden. We spenderen eerst nog wat dagen in Normandie, voordat we de oversteek maken naar Jersey en Guernsey.
Deel 1. Calais & Normandie
Deel 2. Jersey
Deel 3. Guernsey


2009: In de vroege zomer van 2009 reizen we 2 weken lang door Schotland, over de eilanden Iona, Mull (met een dagje naar het eiland Ulva) en Skye, en in de Highlands als toetje nog een paar dagen in Fort Augustus.
Deel 1. IJmuiden - Oban 
Deel 2. Oban & Isle of Iona
Deel 3. Isle of Iona 
Deel 4. Isle of Mull & Isle of Ulva 
Deel 5. Isle of Skye 
Deel 6. Highlands / Fort Augustus

 
2007: Dit keer in mijn eentje naar Schotland: een week naar het eiland Iona voor Thistle Camp - een werkvakantie voor de National Trust of Scotland, met daarna nog een krap weekje vakantie in Oban en Glasgow
Deel 1. Naar Edinburgh
Deel 2. Isle of Iona - Thistle Camp NTS 
Deel 3. Oban en omgeving
Deel 4. Glasgow

 
2006: Wederom Schotland, dit keer het zuidwesten. Een tour door Ayrshire en over de eilanden Cumbrae en Bute, met als afsluiter enkele dagen Glasgow.
Deel 1. Ayrshire & Galloway
Deel 2. Isle of Cumbrae
Deel 3. Isle of Bute
Deel 4. Glasgow

 
2005: Schotland: Ruim een week vakantie, eerst naar het eiland Arran en daarna een paar nachtjes Glasgow, met dagtripjes naar o.a. Falkirk en Stirling.
Deel 1. Isle of Arran
Deel 2. Glasgow en dagtripjes

 
2004: Een rondreis van ruim 2 weken door Schotland met openbaar vervoer over 3 eilanden: Arran, Gigha en Islay. Afsluitend nog een paar dagen Glasgow, met 1 dagje Edinburgh.
Deel 1. Isle of Arran & Isle of Gigha
Deel 2. Isle of Islay
Deel 3. Glasgow

 
2003: Onze eerste Schotland-trip, een stedentrip Glasgow:
Glasgow e.o.



zaterdag 29 juni 2013

2013 deel 1. Trent & Mersey Canal

6 juni 2013. Enkhuizen - Calais (420 km)

In de loop van de ochtend vertrekken we vanuit Enkhuizen naar Calais. De reis verloopt voorspoedig, totdat we in België in vreselijke files terechtkomen. Tussen de vrachtwagens in de brandende zon rijden we dan uiteindelijk toch stapvoets langs Antwerpen en Gent richting Calais, waar we eind van de middag aankomen. We checken in in ons hotel en rijden nog even naar het strand. In Calais zelf barst het van de illegalen die ooit de oversteek hopen te maken naar Engeland. Op sommige plekken staan zelfs halve tentenkampen met dixi's. Op het strand zelf is het windering, maar zonnig. Gegeten in het hotel. 's Nachts heel slecht geslapen.
Strand in Calais



7 juni 2013. Calais - Great Haywood (421 km) ; Great Haywood - Sandon (8,9 km ; 2 sluizen)

We hebben de ferry naar Dover geboekt van 7:45 vanuit Calais, maar om half 5 's nachts zijn we al klaarwakker. We vertrekken om 6 uur vast maar naar de haven, en hebben de mazzel dat we al met de boot van 6:45 meekunnen.
Krijtrotsen bij Dover

Erg rustige overtocht, en eenmaal in Engeland rijdt het redelijk door. Even wennen weer aan het links rijden en inhalende vrachtwagens. We rijden naar Rugely, doen boodschappen bij de Morrisons en rijden dan door naar Great Haywood, waar de huurboot van Anglo Welsh al op ons ligt te wachten.
Onze drijvende caravan heet Silver Swallow en is een nette 2-persoons narrowboat van 48ft (bijna 15 meter) lang. Dit jaar met vast bed!

De route hebben we van te voren al uitgezocht. Dit jaar varen we de Four Counties Ring - 177 kilometer kanaal met 94 sluizen. Een tour door het gebied tussen ruwweg Birmingham en Manchester, door de counties Staffordshire, Cheshire, Shropshire en West Midlands. De reis voert ons over 3 kanalen: Trent & Mersey Canal, Shropshire Union Canal en het Staffordshire & Worcestershire Canal. Of eigenlijk 4, als je het 91 meter lange Wardle Canal meetelt.
De route van 2013

Na het inladen van de boot, korte uitleg en instructies vertrekken we rond 4 uur vanuit Great Haywood over het Trent & Mersey Canal richting The Potteries. Het is schitterend weer en het is heel rustgevend om na een drukke snelweg-dag lekker met 5km/u door de countryside te tuffen op een bootje. Bij het bedienen van de eerste sluis worden we nog geassisteerd door de mensen van Anglo Welsh, daarna mogen we het zelf doen. Nouja, zelf, bij de tweede sluis komen we al 2 joviale mannen tegen die niet te beroerd zijn om een handje te helpen en een praatje te maken.
Trent & Mersey Canal, bij Great Haywood

Trent & Mersey Canal, bij Weston

Trent & Mersey Canal, Sandy Lane Bridge no 81

Trent & Mersey Canal, Milepost bij Sandon

We leggen aan vlak voor brug no. 83. Vlakbij zit de Dog & Doublet Inn, en we hebben wel trek in diner met een pint. Helaas blijkt dat we hiervoor vanaf het kanaal over een drukke 100 km/u weg moeten lopen, zonder voetpad, met blinde bocht en single-track bruggetje waar zelfs de vrachtwagens zonder vaart te minderen overheen denderen. We besluiten het een zelfmoordmissie te noemen om op deze manier een pint te moeten halen, dus keren om en brengen de avond lekker door op de boot. We hebben een luxe keuken met gasoven en grill die meteen ingewijd worden met gevulde champignons en knoflookbrood. We proberen de tv uit, maar krijgen geen signaal. De rest van de avond zitten we in het avondzonnetje met een biertje in de stilte, met af en toe een passerende trein.
Trent & Mersey Canal, aanlegplek voor de nacht

Trent & Mersey Canal, in het avondzonnetje



8 juni 2013. Sandon - Barlaston (12,4 km ; 10 sluizen)

Na een onwennige eerste nacht op onze narrowboat - Aarjen ligt met zijn voeten over de rand van het bed en Sas stoot geregeld haar hoofd aan een venijnig randje - worden we wakker met een zonnetje. Lekker ontbeten in alle rust en de boot gestart. Het eerste gedeelte van de ochtend varen we door stil weiland en groene heuvels. Het is alweer lekker warm aan het worden, zo erg dat ook de koeien en stieren afkoeling zoeken in het kanaal.
Trent & Mersey Canal, bij Burston

Trent & Mersey Canal, afKOEling zoeken in het kanaal

De bruggen waar we onderdoor varen zijn niet altijd doorgaande wegen. Wel zijn ze allemaal genummerd. Het varieert deze vakantie van bruggen waar de snelweg M6 overheen raast, tot boerderijbruggetjes die de verschillende velden met elkaar verbinden. Zo ook brug no. 88, waar een nieuwsgierig schaap ons gadeslaat.
Trent & Mersey Canal, Iron Bridge no. 88

Trent & Mersey Canal, Iron Bridge no. 88, met toeschouwer

Trent & Mersey Canal, bij Aston

Voor de middag komen we in Stone, een druk kanaalstadje met 4 diepe sluizen die het kanaal in totaal 12 meter omhoog laten gaan. Bij een van de sluizen word ik geholpen door een vrijwilliger van de River & Canal Trust uit Stone. Een leuke vent die sluizen opendraaien prefereert boven een fitness-abonnement. Ik ben maar wat blij met deze hulp, want niet alle sluizen gaan even soepel. Het is soms heel zonde om te zien in welke slechte staat de sluizen en delen van het kanaal zijn.
Stone zelf is een leuk gedeelte om doorheen te varen, langs wat mooie werkboten en een oude brouwerij.

Trent & Mersey Canal, oude gebouwen van Joule's Stone Ale brouwerij

Trent & Mersey Canal, Unspoilt by Progress

Trent & Mersey Canal, Badger

Trent & Mersey Canal, een wirwar van bruggen in Stone

Trent & Mersey Canal, achteruitkijkend een warm welkom in Stone

Na Stone volgen nog 4 locks in Meaford, die ons in totaal 10 meter laten stijgen.
Het leuke van de sluizen is dat je erg veel contact hebt met andere boaters. Zo varen we achter een oude vrouw aan, die in haar eentje aan boord woont (met haar hond). Ook komen we een narrowboat tegen die echt nog kolen vervoert van A naar B - de boot wordt soms zelfs ingehuurd door bedrijven die dit stukje Engelse historie graag een hart onder de riem steken. Mooi om te zien!

Het kanaal gaat bij Stone vooral door groene stroken waardoor je niet eens echt doorhebt dat je door bewoond gebied heen vaart.
Brug no. 100 is een zogenaamde turnover bridge. Dit houdt in dat het enige doel van de brug is om het jaagpad aan de andere kant van het kanaal te laten lopen.

Trent & Mersey Canal, Turnover bridge no. 100
Uiteindelijk komen we in Barlaston, thuis van de Wedgwood fabriek die vlak langs het kanaal ligt.
Josiah Wedgwood, oprichter van het bedrijf, was een van de drijvende krachten achter de industrialisatie van het maken van aardewerk. Ook was hij nauw betrokken bij de aanleg van het Trent & Mersey Canal, gestart in 1766. Vanwege de grote invloed van Wedgwood op dit deel van het kanalennetwerk is het natuurlijk wel een must om een bezoekje te brengen aan het museum.
Als we aangelegd zijn, merken we dat we nog moeten lunchen.. Het is inmiddels al 2 uur geweest. We besluiten om naar het bezoekerscentrum van de Wedgwood fabriek te lopen en daar een hapje te eten. Doordat we vanaf het kanaal komen, worden we via de achteringang kruip-door-sluip-door door het gebouw heen naar het bezoekerscentrum geleid. Een interessant tochtje door gangen waar een hoop oude machines staan. Eenmaal in het restaurant wordt alles natuurlijk geserveerd op echt Wedgwood servies. Bij het museum zelf krijgen we later flinke korting omdat we nog maar een uur hebben tot sluitingstijd. 4 pond ipv 20 pond, dat scheelt nogal! Het kleine historische gedeelte is erg interessant, maar de enorme collectie potten, borden en allerhande voorwerpen van aardewerk is niet echt aan ons besteed.
Standbeeld van Josiah Wedgwood voor het Wedgwood Visitor Centre

Als we terugkomen van de Wedgwood fabriek blijkt onze tv alweer geen ontvangst te hebben. We bellen Anglo Welsh en al snel komt er een monteur langs. Wij hebben er al anderhalve dag varen opzitten, maar we zitten slechts 25 minuutjes met de auto van de huurbasis af. Keith van Anglo Welsh ziet al snel wat het euvel is:  het stekkertje zit niet goed aangesloten.. Kunnen we toch nog de halve finale van Britain's Got Talent kijken, grapt 'ie.
Dus niet! 's Avonds is het slechts 5 minuten lopen langs het kanaal naar The Plume of Feathers pub, waar we een in een typische pub-maaltijd (fish&chips en cottage pie) naar binnen werken en in het avondzonnetje nog even lekker buiten kunnen zitten met een pint voordat we ons bedje weer opzoeken.
Trent & Mersey Canal, 'onze' Swallow aangelegd bij Barlaston



2013 deel 2. Trent & Mersey Canal / Shropshire Union Canal

9 juni 2013. Barlaston - Westport Lake (13,8 km - 6 sluizen)

Na een lekker zondags ontbijtje uit de voortreffelijke oven/grill aan boord van onze boot, gooien we de trossen los en gaan we op weg naar Westport Lake. Als we de verhalen mogen geloven is het in Stoke-on-Trent, waar we vandaag doorheen varen, niet altijd even veilig om aan te leggen. We gaan het zien!
Allereerst varen we langs de attractie waar we gister geweest zijn, de Wedgwood fabriek. Vanaf het water is er weinig van te zien.
Trent & Mersey Canal, Wedgwood fabriek
Even verderop krijgen we de eerste sluis van vandaag. De crew van de boot achter ons, Goosemoore, helpt mee de sluis te bedienen. We zullen de hele ochtend gelijkop gaan. Inhalen op een kanaal kan eigenlijk niet, het is smal en alle boten gaan toch even snel (langzaam) en haast heeft niemand. Narrowboating is echt the fastest way to slow down :) Bij de sluizen spreek je elkaar weer even. Iedereen is even vriendelijk en enthousiast over het narrowboat-leven, of je nu een boot huurt of een eigen boot hebt maakt niets uit. Iedereen helpt elkaar ook, het is een leuke gemeenschap.
Trent & Mersey Canal, Trentham Lock

Trent & Mersey Canal,Trentham Lock - de sluisdeur wordt dichtgeduwd door meneer Goosemoore

We merken niet echt dat we steeds meer in bewoond stedelijk gebied komen. Het kanaal is hier nog breed en de omgeving heel erg groen. Maar al snel komt het eerste teken van stad: een vuilverbrandingsoven, de ringweg die over het kanaal heen gaat met een brug die bijna een tunnel had kunnen zijn en steeds meer graffiti.
Trent & Mersey Canal,bij Stoke-on-Trent

Trent & Mersey Canal, Stoke on Trent. Bridge no. 109 (69 meter breed)

We hebben onze camera als wijze van experiment op het dak van de boot gezet (ja, wij durven in Stoke-on-Trent ;)). Voor de volgende keer weten we nu dat we hem iets meer naar voren moeten zetten.. Evengoed laat het een paar mooie impressies zien van het kanaal bij Stoke-on-Trent. Zoals de lage spoorbrug, vlak hierachter ligt een sluis. Een interessante ervaring als je bezig bent de sluis open te draaien, terwijl een een trein op ooghoogte voorbij dendert.
Trent & Mersey Canal, Cockshute Railway Bridge. Past net!
Ook is het soms hard werken om de sluizen te bedienen. Gelukkig duurt het zo'n 10 tot 15 minuten voor een sluis vult of leegloopt. Tijd genoeg om tussendoor even uit te rusten, met mooi weer doet de grote balk van de sluisdeur prima dienst als zonnebedje.
Trent & Mersey Canal, Stoke Lock no. 38. Even lekker zitten op de lockbeam.

Trent & Mersey Canal, Stoke Lock no. 38. Even lekker liggen op de lockbeam, kan ook!

Het Trent & Mersey kanaal is een idee geweest van de ingenieur George Brindley, die de rivieren Trent en Mersey met elkaar wilde verbinden. Een idee wat veel steun kreeg van Josiah Wedgwood, die het kanaal zag als een prima manier om zijn breekbare aardewerk op een subtielere manier te vervoeren dan via paard en wagen. Wedgwood bouwde bovendien, vlak voor het kanaal werd opgeleverd, in Etruria een heel fabrieksdorp langs het kanaal. In 1777 vaarden hier de eerste boten door het kanaal.
Stoke-on-Trent heeft, naast Wedgwood, nog vele andere aardewerkproducenten gekend, en alhoewel niet meer in grote getalen zijn er nog steeds enkele bottle kilns (ovens) over uit dat tijdperk. Alle kilns hebben monumentstatus, en slechts enkele zijn nog in gebruik.
Trent & Mersey Canal, restanten van Dolby Flint Mill

Trent & Mersey Canal,oude bottle kilns tussen nieuwbouw

Bij Etruria zijn de overblijfselen van de industrie nog goed te zien. Het is een mooi stukje met opgeknapte oude gebouwen, en je vaart hier dwars door het Industrial Museum door 2 sluizen. Bij de eerste sluis is het nog redelijk rustig, bij de tweede sluis worden we gade geslagen door een horde museumbezoekers. Bij de sluis worden we geassisteerd door een iets oudere kopie van Rose uit Keeping Up Appereances, die geheel in stijl ruikt naar Belinda sigaretten.

Trent & Mersey Canal, Stoke Lock no. 39 bij Etruria. Wachten tot de boot binnenvaart.

Trent & Mersey Canal, Etruria Junction en Industrial Museum
Even verder maken we kennis met de tegenwoordige tijd, grote stukken braakliggend terrein klaar voor nieuwbouw. Vroeger vaarde je hier letterlijk en figuurlijk dwars door de enorme fabriek van Shelton Steel Works, anderhalve vierkante kilometer groot met 10.000 man personeel en een eigen spoorlijn. Nu is het een kale vlakte.. Op de in onbruik geraakte spoorbrug staan 2 oude mannen - te mijmeren over vroeger tijden?
Trent & Mersey Canal, Railway Bridge no. 119B - 2 oudere mannen mijmerend over vroeger?

Verderop langs het kanaal nog meer vervallen fabrieksgebouwen. Omdat deze oude gebouwen allemaal monument-status hebben, mogen ze niet gesloopt worden. Maar helaas betekent monument-status niet dat ze automatisch ook opgeknapt worden. Op sommige plekken liggen de brokstukken van de muren zelfs in het kanaal. En hoewel het geen mooie omgeving is qua natuur, is het wel een heel interessante omgeving. De tegenstelling tussen hoe het er hier in de hoogtijdagen van de industriele revolutie moet hebben uitgezien, en de bijna spookstad-achtige taferelen waar je nu langsvaart is indrukwekkend.
Trent & Mersey Canal, oude fabrieksgebouwen

Trent & Mersey Canal, oude fabrieksgebouwen

Trent & Mersey Canal, Middleport Pottery, een van de weinige nog operationele aardewerkfabrieken hier

Trent & Mersey Canal, Longport Wharf

Trent & Mersey Canal, nog een oude aardewerkfabriek, nu sportschool

Uiteindelijk komen we aan bij Westport Lake. We hebben Stoke-on-Trent overleefd, maar na de horror-verhalen valt het ons echt 100% mee. Achteraf gezien misschien wel de meest interessante dag qua omgeving. Zelf de speciale anti-vandalisme-sleutel die we mee hebben gekregen om bepaalde sluizen in Stoke-on-Trent te kunnen bedienen, hebben we niet nodig gehad. Als we even later een praatje maken met de achterburen blijkt dat de afgelopen jaren veel geld is gestoken in het veiliger maken van het kanaal - een mooi jaagpad, goed onderhoud en meer controle, en dat daardoor het vandalisme en criminaliteit heel erg is afgenomen. Als we vervolgens vertellen dat we nog naar een supermarkt moeten, omdat we vergeten zijn zout te kopen, sommeert achterbuurman meteen zijn vrouw naar de keuken te gaan en zout voor ons te pakken. Na een half uur klessebessen zijn we 2 potten zout rijker.
Trent & Mersey Canal, Westport Lake aan de linkerkant. Onze overnachtingsplek voor vandaag.

In de namiddag wandelen we een rondje om het meer heen, het is mooi weer en erg druk. We lopen nog een stukje langs het kanaal om alvast even te kijken waar we morgen doorheen moeten: Harecastle Tunnel.
Eigenlijk lopen onder Harecastle Hill 3 tunnels: een in onbruik geraakte spoortunnel die grotendeels onderwater staat, en 2 kanaaltunnels.
De eerste kanaaltunnel, door Brindley in 1777 opgeleverd, was zonder jaagpad ontworpen. Hierdoor moesten de boten, die in die tijd door paarden werden getrokken, door de tunnel met behulp van "leggers". Leggers waren mensen die op de boten lagen, en door met hun benen af te zetten tegen de tunnelwand, de boten door de tunnel duwden. Vandaar de term "legging". Omdat dit een zeer tijdrovende klus was, en het verkeer op het kanaal druk en de tunnel net een boot breed was, werd 50 jaar later een parallel-lopende tunnel met jaagpad afgerond door Thomas Telford. Enige tijd lang werden de Brindley en Telford tunnel tegelijk gebruikt, totdat de Brindley tunnel in zo'n slechte staat verkeerde dat deze permanent gesloten werd.
De Telford tunnel is tot op heden in gebruik. Wel met enige aanpassingen. In de jaren 70 stond de tunnel op instorten, en bij renovatie is het jaagpad verwijderd. Deuren zijn geïnstalleerd aan de zuidkant en grote ventilatoren opgehangen om de luchtstroom en afzuiging van dieseldampen te bevorderen. De tunnel is nog steeds eenrichtingsverkeer. Tunnelbewakers aan beide kanten regelen het vaarverkeer door de tunnel, en zorgen ervoor dat de deuren op tijd opengaan.
Maar vandaag geen tunnel voor ons. We zitten lekker in het zonnetje in het gras, maken een praatje met de tunnelkeeper en zien de Goosemoore, die vanochtend nog achter ons vaarde, de tunnel ingaan. Die komen we later deze vakantie nog wel een paar keer tegen!

Trent & Mersey Canal, Harecastle Tunnel (de nieuwe Telford)

Trent & Mersey Canal, Harecastle Tunnel (de oude Brindley)
Weer 'thuis' op de boot zitten we lekker in het zonnetje met een biertje, boek en borduurwerkje en hebben een lekker relaxte avond.




10 juni 2013. Westport Lake - Hassall Green (13,2 km - 16 sluizen, 1 tunnel)

's Ochtends worden we wakker van de voorbijrazende fietsers op het jaagpad. Het blijkt een spitsroute voor de fietsende en wandelende forensen rondom Stoke-on-Trent.
Na het ontbijt varen we richting Harecastle Tunnel. Als we aankomen is net een colonne boten vertrokken de tunnel in, dus moeten we nog ruim een uur wachten. Geen probleem, want dan hebben we even rustig de tijd om de watertank bij te vullen. Overal langs de kanalen staan speciale kranen die je met een sleutel van British Waterways kan openen, zodat je regelmatig de watertank kan bijvullen.
Even later is het dan zover, we mogen de tunnel in. De tunnelwachter wenst ons een goede reis, en off we go, de op 3-na-langste tunnel van het Britse kanalennetwerk in! 2675 meter lang varen we de komende drie kwartier in het donker. Als wij en de drie boten achter ons in de tunnel zijn verdwenen, horen we het geklunk van dichtvallende deuren en beginnen de ventilatoren te brullen. We zien in de verte een heel klein lichtpuntje: het einde van de tunnel - gelukkig heeft de noordzijde geen deuren waardoor je naar het licht toe vaart. En dan ineens hangt de tunnel vol mist, een gevolg van de warme lucht die aangezogen wordt en condenseert in de koude tunnel. Het fenomeen komt niet altijd voor, maar wij zijn getuigen van een echte Harecastle Fog. Na een seconde of 10 komt langzaam het zicht weer terug. Voor zover we wat kunnen zien met alleen een iel koplampje voor op de boot..
De tunnel is echt een ervaring - een beetje eng maar vooral indrukwekkend. Het plafond wordt steeds een stukje lager, en af en toe zien we gaten in de tunnelwand - hier kwamen vroeger de mijnen op uit, en zo konden de kolen direct uit de mijn op de boot geladen worden. 
In de rij voor Harecastle Tunnel - wachten tot de tegenliggers uit de tunnel komen

Op de tunnelmuur zien we precies hoe ver we zitten - nog 2775 yards (ruim 2,5 km) te gaan tot het einde

Koplamp van de boot achter ons zorgt voor sfeerlicht

Harecastle Tunnel - erg nat!

Harecastle Tunnel - licht aan het einde

Nog 325 yard (bijna 300 meter) te gaan!

Harecastle Tunnel - TL- en daglicht!

Na een enerverende tocht zien we dan eindelijk weer lucht boven ons. Het water is aan deze kant van de tunnel bruinrood van het vele ijzer wat in Harecastle Hill zit. Door het sijpelende water is het water hier echt roestig. Het eerste stuk van het kanaal is hier rechttoe-rechtaan naar Harding's Wood Junction, waar de afslag is naar het Macclesfield Canal. Wij blijven echter op het Trent & Mersey Canal.
Harecastle Tunnel - noordzijde

Trent & Mersey Canal - Harecastle Bridge en Kidsgrove Railway Bridge

Harding's Wood Junction

En nu begint de pret. Het kanaal gaat in de komende 10 kilometer met behulp van 22 sluizen in totaal 60 meter naar beneden. Bij narrowboaters staat dit stuk bekend als Heartbreak Hill. De meeste sluizen zijn dubbele sluizen, zodat er 2 boten gelijk omhoog of naar beneden kunnen. Helaas zijn er ook een heel stel waar nog maar 1 sluiskamer bruikbaar is, en de andere kant dicht is gestort met grond, puin of gewoon ingestort is. Zonde!
De eerste sluizen liggen nog in stedelijk gebied, in Kidsgrove, en langzaam zakken we af naar Engels glooiend platteland met wat dorpjes.

Trent & Mersey Canal, Kidsgrove, Red Bull Top Lock no. 41

Trent & Mersey Canal, Red Bull Top Lock. Cap'n Aarjen draait 'm de sluis in

Trent & Mersey Canal, Red Bull Lock no. 42. Onze Swallow in de sluis.

Trent & Mersey Canal. Cap'n Aarjen vaart weg onder het Pool Lock Aqueduct.

Vlak voor Church Lawton leggen we de boot aan de kant om lekker te lunchen in het zonnetje. We zijn we toe aan wat hartigs na 6 sluizen en een tunnel. Hierna varen we weer verder. In Rode Heath, even verderop, leggen we wederom aan om even snel wat boodschappen te halen in het piepkleine dorpswinkeltje. We liggen achter narrowboat Autumn Mist, en maken nog even een praatje voor we afvaren naar de komende 10 locks die we nog doorgaan vandaag.
Trent & Mersey Canal, uitzicht tijdens de lunch in Church Lawton

Trent & Mersey Canal, Lawton Top Lock. De linkersluis dichtgestort..

Uiteindelijk komen we laat in de middag bij Hassall Green. Volgens de twee guidebooks die we bij ons hebben zijn er in het dorpje een pub en een restaurantje. Omdat we een hele dag achter de rug hebben, klinkt het erg goed om vanavond niet te hoeven koken. We leggen de boot aan en lopen richting het dorp. Het restaurant blijkt te koop te staan en de pub is half gesloopt.. Dus maar weer terug gelopen naar onze boot en aan boord gekookt. 's Avonds een schitterend uitzicht met ondergaande zon. Alleen het geruis van de M6 in de verte verraad dat we niet helemaal in de rimboe zitten.
Trent & Mersey Canal, overnachten bij Hassall Green

Aan boord van de Silver Swallow - borduurwerkje op schoot en Father Brown op tv.




11 juni 2013. Hassall Green - Church Minshull (21 km ; 17 sluizen)

Vanochtend worden we wakker met wat druilerig weer, het regent niet hard maar is wel erg vochtig buiten. We hebben de tweede helft van Heartbreak Hill voor de boeg, dus we ontbijten met een flink Engels ontbijt. Een goede bodem voor de 13 sluizen die we voor de lunch zullen doorgaan. We liggen maar een paar honderd meter van de eerste sluis van vandaag, dus we beginnen gelijk goed. Na de tweede sluis varen we onder de drukke M6 door.

Trent & Mersey Canal - Hassall Green Bottom Lock en gelijk erna onder de M6 door

Trent & Mersey Canal - Cap'n Aarjen op de Swallow

Al snel worden we vergezeld door onze achtervolgers van narrowboat Autumn Mist. Bij de meeste sluizen helpen we elkaar vandaag. Als onze boot door een dubbele sluis gaat, draai ik alvast de schuiven van de andere sluis voor hen open. Als ze wat dichterop varen draaien we samen de sluis open en maken zij het werk af terwijl wij alweer verder kunnen varen. Zo helpt men elkaar op het kanaal, en ondanks het druilerige weer is het zo steeds gezellig bij de sluizen.

Trent & Mersey Canal, Wheelock Long no. 60

Mevrouw Autumn Mist en Sas bij een van sluizen in Wheelock

Trent & Mersey Canal, Wheelock Lock no. 62. De linker sluiskamer is nu een wildwaterbaan..

Trent & Mersey Canal, Wheelock Lock no. 64. Mooi gelegen in glooiend Engels heuvellandschap

Trent & Mersey Canal, onder een in onbruik geraakte spoorbrug (no. 151a) door

Trent & Mersey Canal, Wheelock Bottom Lock no. 66

Trent & Mersey Canal, Wheelock Bottom Lock no. 66

Trent & Mersey Canal, spitsuur bij de laatste dubbele sluis van Wheelock

Na de laatste dubbele sluis bij Wheelock kunnen we even uitpuffen. Het komende stukje even geen sluisjes meer. Op dit stuk komen we nog wel een paar mooie werkende narrowboats tegen, en is het soms krap manoeuvreren tussen tegenliggers en aangelegde boten. 
Trent & Mersey Canal, bij Sandbach

Trent & Mersey Canal, bij Sandbach

Vlak na Sandbach liggen nog 3 sluizen dicht op elkaar. Hier begint onze maag toch wel te rammelen. Het is al na 12en en met zoveel sluizen op een ochtend brandt zelfs een Engels ontbijt er doorheen. De man van Autumn Mist raadt ons de chip shop in Middlewich aan, klinkt erg goed! Dus we bijten nog even door de sluizen van Booth Lane en de eerste sluis van Middlewich, daarna leggen we aan in Middlewich en zijn we nog net op tijd voor een welverdiende fish & chips takeaway.

Trent & Mersey Canal, Booth Lane Bottom Lock no. 69

Trent & Mersey Canal, bij Middlewich, Cap'n Sas aan het roer

De zoutbergen van British Salt bij Middlewich

Na de lunch aan boord gaan we door de laatste sluis op het Trent & Mersey Canal. Na Kings Lock slaan we af het Wardle Canal op. We zwaaien we de Autumn Mist gedag. Zij varen rechtdoor.
Het Wardle Canal is het kortste kanaal van Groot-Brittannië. Het is maar liefst 47 meter lang.. Gelukkig ligt er een sluis in, dan kunnen we ten minste nog een beetje van genieten!
Trent & Mersey Canal, Kings Lock in Middlewich

Wardle Canal, Wardle Lock

Hierna bevinden we ons officieel op het Shropshire Union Canal. Als we Middlewich uit zijn gevaren, komen we al snel in de middle of nowhere. Groene weides, af en toe een boerderij en slechts een enkele sluis.
Shropshire Union Canal, Stranthorne Lock

Shropshire Union Canal, bij Winsford

Shropshire Union Canal, Hollingshead Bridge no. 16

Vlak bij Church Minshull varen we langs een prachtig oude paardenstal, waar vroeger de paarden konden rusten die de kanaalboten voorttrokken. Nu is het woonhuis, wat een locatie!
Shropshire Union Canal, tot woonhuis omgebouwde paardenstal.

Shropshire Union Canal, bij Church Minshull

Na een enerverende dag leggen we aan in een groene omgeving vlabij Church Minshull. We hebben er echt een flinke dag opzitten. 500 meter verderop ligt het dorpje met pub, maar na het eten vinden we het wel welletjes voor vandaag en duiken er vroeg in (in bed dan, niet in het kanaal ;).
Shropshire Union Canal, mooring bij Church Minshull